Zondag 4 augustus stonden er om half tien een hele groep NAC'ers (o.a. Mario en Edwin welke net lid zijn geworden van onze club) gereed bij de Norgerberg voor onze "eerste zondag van de maand" clubtoertocht welke als "bouwvakkerstocht " was gedoopt.alt
We gingen achter de Norgerberg langs waar Maarten meteen al de grond ging kussen door een te laag hangende begroeiing in combinatie met een verkeerd gegroeid boomstronkje, Toen hij weer op het zadel zat gingen we door de Langeloƫrduinen waarna we via de Norgerholt verder naar Westervelde afzakten, hier moest het voorwiel van Sebastiaan worden vastgezet met tayribs omdat de snelspanner het liet afweten, na enig zoeken (en een ongepland bezoek aan de plaatselijke minicamping) werd het paadje gevonden waar we weer verder konden. In het Tonckensbosch kwamen we op

een doodlopend paadje waardoor we toch nog (voor mij) nieuwe paadjes hebben aangedaan, het tempo zat er goed in en de groep kon prima bij elkaar blijven, soms werden we gehinderd door een langzaam rijdende trekker op een smal paadjes die ons pas in de gaten kreeg toen hij achteruit wilde steken.
Al snel kwamen de bossen bij Veenhuizen in zicht en na een weiland, slootkant en de nodige hindernissen te hebben genomen kwamen we over de Kolonievaart bij het sluisje waar een drink/eet moment werd ingelast, hier besloten we ook om in Veenhuizen onze koffie stop te houden in plaats van bij de Norgerberg omdat dit wel wat laat zou worden, dus na het Bankenbosch te hebben verkent ging het door Veenhuizen waar Jos en Edwin ons een geschikte koffieplek aanwezen welke net open ging waardoor we heerlijk op het terras van onze koffie, cola, thee en koude chocomelk met appelgebak (met wel heel stevig geklopte slagroom) konden gaan genieten        alt
Na deze stop hebben we nog wat oude gebouwen aangedaan waardoor we van de route afweken en via een droge sloot weer op het juiste pad kwamen (je kon ook langs het voetbalveld gaan (wat o.a. Sebastiaan deed maar dat was minder spannend), Bij het naamloze bos ten noorden van Veenhuizen gingen we een iets te uitdagen pad langs waar we na een twintig meter toch maar omkeerden om een ander pad te gaan zoeken waarna we na de leuke bultjes, richting Een gingen waar we de hoogtemeters nog eens opschroefden door de rotonde door het midden te nemen.
Het marke van een werd natuurlijk ook niet vergeten waarna er een stuk verhard kwam om op adem te komen welke we weer nodig hadden om het bos bij altEen-west onveilig te maken, nadat en ieder hier weer heelhuids uit was gekomen kwamen we bij de Zwartendijksterschans (een schans gemaakt in de oorlog tegen de Spanjaarden) waar Harke nog een spectaculaire val maakte van boven af. Via een slootkant kwamen we bij de mooie single track langs de zandafgraving bij Amerika, tenminste dat is'ie winters, want het pad was nu vol gegroeid met struiken, planten, hier en daar een verdwaalde brandnetel, en het ergste... Braamstruiken met scherpe doornen waardoor iedereen een blijvende herinnering alt mee kreeg van deze tocht, gelukkig kon de hele groep na deze pijnlijke doorsteek nog lachen dus ging het weer verder over een wel erg hobbelig stuk grasveld waar nog meerdere valpartijen kwamen. Toen via een heide veld waar af en toe het pad nauwelijks te zien was gingen we door de Zuursche duinen waar een steile helling meerdere keren is genomen omdat deze de eerste keer niet kon worden gefietst (en vaak ook niet de tweede of derde keer) Hierna gingen we terug naar de Norgerberg waar we na een kleine vijftig kilometer om half twee, moe, vol met schrammen maar bovenal voldaan aankwamen.

alt